Julie & Julia

اگه از فیلم «به همین سادگی» بدتون اومده پیشنهاد می‌کنم این فیلم رو نبینید، چون احتمالاً به نظرتون خیلی حوصله‌سربر خواهد رسید. من امشب این فیلم رو دیدم. داستان زندگی دو زن متأهل هستش، با فاصله‌ی ۵٠ سال از همدیگه، که حس می‌کنن باید یه کار جدیدی بکنن و زندگی‌شونو از یک‌نواختی دربیارن، و هر دو به آشپزی رو می‌آرن. شوهراشون هم ازشون حمایت می‌کنن، و این موضوع، که اول کار فقط یک سرگرمی بوده، تبدیل می‌شه به مهم‌ترین فعالیت زندگی‌شون (و حتی می‌شه گفت زندگی خانواده‌شون). و خب، هر دو به موفقیت می‌رسن، اگرچه هر دو در بین راه شکست‌هایی هم متحمل می‌شن، چه از نوع شکست در جلب توجه دیگران (که به نظر من شکست محسوب نمی‌شه) و چه از نوع عدم توانایی برقراری تعادل بین آشپزی و سایر دغدغه‌های زندگی‌شون.

من پس از پایان فیلم حس خیلی خوبی داشتم، اگرچه گاهی هم در طول فیلم پیش اومد که حوصله‌ام سر رفت. به خاطر این که فیلمش خیلی فراز و فرود نداشت، و نسبتاً هم طولانی بود (ما مجبور شدیم دو بار وسطش آنتراکت بدیم)؛ ولی شاید هم این انتظار بی‌جاییه که در ما ایجاد شده که فیلم باید پر از اتفاقات (پیچش‌های) متنوع باشه. به هر حال در زندگی واقعی که خیلی هم این‌طوری نیستش. یه جورایی فیلم زندگی نسبتاً عادی دو خانواده رو در طول یک یا دو سال نشون می‌داد، ولی خب، سراسر فیلم پر بود از حس رشد و موفقیت. و این حس که قهرمان‌های فیلم تونستن به زندگی‌شون "معنا" بدن. در آخر هر دوی این‌ها به یه جور موفقیت اجتماعی هم رسیدن، و فیلم رو این نکته تأکید داشت، که به نظر من خیلی هم مهم نیست حتماً این اتفاق بیفته. در اول فیلم گفته می‌شه که این شخصیت‌ها واقعی بودند، و این خیلی جالب بود.

پی‌نوشت: حالا که تگ معرفی‌چیزمیز رو دارم می‌زنم، بذار این فیلم کوتاه ١٢ دقیقه‌ای رو هم معرفی کنم. این‌جا کلیک کنید تا ببینیدش. ماجرا (که به نظر می‌رسه واقعی باشه) اینه که یه جوونی در ایران نوشیدنی غیرمجاز زده و محکومش کردن به چند ضربه شلاق، بعد اینا با رفقاش دارن می‌رن دادگاه برای اجرای حکم، و اینا یه دوربینکی هم دارن و هویجوری فیلم می‌گیرن. خلاصه فیلم خیلی طبیعیه و از این لحاظ خیلی خوبه. آخرشم با یه صحنه‌ی جالب تموم می‌شه که کله‌خری ماهارو به تصویر می‌کشه.

/ 0 نظر / 29 بازدید