فرازی از وصیت‌نامهٔ دکتر علی شریعتی

خدا را سپاس می‌گزارم که عمر را به خواندن و نوشتن و گفتن گذراندم، که بهترین شغل را در زندگی، مبارزه برای آزادی مردم و نجات ملتم می‌دانستم و اگر این دست نداد، بهترین شغل یک آدم خوب، معلمی است و نویسندگی و من از هجده سالگی کارم این هر دو ... و حماسه‌ام این که، کارم گفتن و نوشتن بود و یک کلمه را در پای خوکان نریختم. یک جمله را برای مصلحتی حرام نکردم و قلمم همیشه میان «من» و «مردم» در کار بود و جز دلم یا دماغم، کسی را و چیزی را نمی‌شناخت و فخرم این که، در برابر هر مقتدرتر از خودم، متکبرترین بودم و در برابر هر ضعیف‌تر از خودم، متواضع‌ترین.

/ 0 نظر / 10 بازدید