دهن‌لق

اعتراف می‌کنم که گاهی چیزهایی در مورد آدم‌ها یا ماجراها را، در جمعی یا به کسی می‌گویم که گفتنش نتیجه‌ی خوبی ندارد و نگفتنش هم نتیجه‌ی بدی ندارد. گفتنم  هم از سر بدجنسی نیست که از سر نادانی است. کلاً در تشخیص این که چه حرفی رو کجا نباید گفت، باهوش نیستم. با این همه هرگاه کسی بهم تأکید کند فلان مطلب را به کسی نگو و بعداً از گفتارش بربیاید که شک دارد که گفته‌ام یا نه، یه کوچولو بهم برمی‌خورد.

/ 0 نظر / 13 بازدید