سفسطه

یک موضوعی که خیلی وقت‌ها مزاحم می‌شه در بحث کردن، و خیلی هم پیش می‌آد، اینه که یک طرف -خواسته یا ناخواسته- سفسطه می‌کنه. یکی از مرسوم‌ترین‌هاش هم اینه که به جای این که به حرف طرف گیر بدیم به خودش و سایر عقایدش گیر بدیم. چیزی که باعث شد در این باره بنویسم دیدن این مطلب حامد قدوسی بود که ده دسته از این سفسطه‌ها رو (که تو بحثی که اخیراً مطرح شده بود براش پیش اومده بود) نوشته توش، و جالب بود برام. خوندمش و دیدم تو خیلی از بحث‌هایی که می‌کنیم و می‌بینیم چقدر از این‌ها رو به کار می‌بریم و می‌برند. یک مطلب دیگری هم که خیلی وقت پیش در این رابطه خونده بودم این یکی بود که در مورد سفسطه‌های بود که مخفی‌ترند و تشخیص‌شون دشوارتره.

مثال: اگه کسی آمار بگیره می‌بینه که میزان غرق شدن در ماه‌هایی که مصرف بستنی افزایش پیدا می‌کنه بیشتر می‌شه. نتیجه: بستنی خوردن منجر به افزایش ریسک غرق شدن می‌شه!

یه کتابی هم دیدم اخیراً به اسم هنر همیشه بر حق بودن نوشته آرتور شوپنهاور (رو اسم کتاب کلیک کنید تا ببینیدش). کتاب نسبتاً کوتاهه، یه سری روش نوشته توش که چطوری همیشه تو بحث ها پیروز بشیم! طبیعتاً روش‌هاش اخلاقی نیستند لزوماً، و یه سری از روش‌هاش هم سفسطه هستند. روش‌هایی هم نوشته که شاید سفسطه به حساب نیان، مثل عصبانی کردن حریف (یادش بخیر، پارسال همین موقع‌ها بود!)

/ 0 نظر / 8 بازدید